In Nieuwe Revu las ik vanmorgen een profiel van Robin Haase. (Ik lees dat blad niet, en ik was ook niet bij de kapper – het was de schuld van Blendle.) Haase is een geliefd mikpunt van spot. Steevaste kop-van-jut voor satirisch weblog de Speld. Op deze blog heb ik als stuurluus aan wal hem ook soms weggehoond. (Ik wist zo snel geen enkelvoud van stuurlui, dus ik heb er naar analogie met het Latijn, stuurluus van gemaakt, uit te spreken als stuur-loe-oes.)

Ik las in het artikel een opmerking van Davis Cupcoach Jan Siemerink: noem eens tien Nederlandse tennissers die hoger dan Haase op de ATP-ranglijst hebben gestaan. Haase stond ooit 33. Ik begon te tellen, en somde Krajicek, Eltingh, Haarhuis, Siemerink, Okker, Schalken en Schapers op.

Toen stokte ik, en was het tijd voor Google. Ik was Martin Verkerk vergeten, die ooit 14e stond. Maar verder kwamen er vooral zwart-witplaatjes boven, uit de tijd dat tennis nog echt een elitesport was, en de ranking niet bestond of nietszeggend was. Een uitputtend lijstje kon ik zo snel niet vinden. Hoger genoteerde landgenoten ook niet. Robin Haase kon weleens de op 8 na beste Nederlandse tennisser ooit zijn. Geen gek blad toch, dat Nieuwe Revu.