De eerste etappe van Parijs-Dakar werd afgelopen week afgelast vanwege hevige regenval, en de tweede werd gehalveerd om veiligheidsredenen. (Overigens is ETA een gehalveerde etappe, dus of het er veiliger op wordt is de vraag.)

Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat autorally’s zonde zijn van het milieu en de teletekstpagina’s. Dat het geen sport is. Maar gisteren keek ik naar de documentaire ‘DAF in Le Dakar – De woestijn bleef leeg’. Het vertelt het onwaarschijnlijke verhaal van het kleine, Nederlandse DAF dat in 1987 met Jan de Rooy aan het stuur de Dakarrally won bij de vrachtwagens. Gebaseerd op het simpele idee dat, als één motor niet genoeg vermogen levert, je gewoon twee motoren in een vrachtwagen zet. Maar een jaar later ging de roes over in rouw, toen DAF twee vrachtwagens inschreef, en de tweede vrachtwagen crashte. Hierbij verongelukte de navigator. Het onmiddellijke einde van DAF in Dakar.

Het kan je wereld niet zijn, maar wat je ziet is een man met daarachter een heel bedrijf dat er alles aan doet om de top te halen. En als dat gelukt is, keihard tot stilstand komt. Hartverscheurende topsport. De documentaire duurt 40 minuten. Beslist niet zonde van de tijd.