Er stond een interview met Roger Federer in de Volkskrant vandaag. Hij dook op in alle Nederlandse media, want Richard Krajicek had een persmoment geregeld met het oog op het ABN AMRO Tennistoernooi volgend jaar.

In mijn krant zei Federer iets interessants (en in alle andere waarschijnlijk ook): ‘De charme van het tennis is de oneindigheid ervan. Dat je niet weet of je 2 of 12 shirts nodig zal hebben. We moeten niet naar een spelvariant toe waarin de wedstrijden 50 minuten duren.’ Federer is conservatief als het op het veranderen van de sport aankomt – misschien dat ik daarom zo van hem houd. Net als ik kan hij waarschijnlijk likkebaardend kijken naar zwart-witfoto’s van volgepakte staantribunes – vroeger was niet alles beter, maar desondanks verlang je er soms naar terug.

Federer is naar eigen zeggen al bezig met het seizoen van 2017. Met andere woorden: voorlopig stopt hij niet. Je weet niet of hij nog 2 of twaalf jaar speelt; zelf flirt hij ook met de oneindigheid. Wie weet speelt hij over tien jaar wel een challenger in Alphen aan den Rijn, omdat dat dan zijn niveau is. Het zou hem oneindig charmant maken. Nog oneindiger dan die charme al is.