U was het misschien vergeten, maar het Nederlands voetbalelftal gaat niet naar het EK. Afgelopen dinsdag, toen de laatste strohalm vakkundig door oranje zelf aan rafels werd getrokken, moest ik ook spelen in Amsterdam, maar dan op de VU.

Toen ik om tien uur het gebouw uit wandelde, liep ik rechtstreeks naar de kantine van SC Buitenveldert, die zich tussen de ring en het academiegebouw heeft ingeklemd. In de kantine stond de televisie aan, waar een stuk of 50 mensen, al dan niet met een biertje in de hand, gelaten stonden te kijken naar het scherm waarop het echec in koele cijfers was neergedaald: 0-2. Nog 30 minuten, en alles was voorbij. Ik besloot dat het geen zin had om te blijven kijken, en dat ik de ArenA voorbij wilde zijn voor het stadion uit zou gaan.

Op weg naar de uitgang van het sportpark keek ik opzij. Op het trainingsveld speelden 10 mannen van een jaar of 45 een potje 5 tegen 5 in het kunstlicht. Deze mannen hadden het begrepen. Hier, op een van de groezeligste plekken van Amsterdam, werd het enige ware voetbal van die avond gespeeld. Glimlachend liep ik naar mijn auto. Het was goed zo.