Drenthe wordt almaar leger. In sommige straten staan meer huizen te koop dan er bewoond worden. Supermarkten sluiten, nadat bakkers, slagers en andere middenstanders het al voor gezien gehouden hadden. Een enkel partycentrum houdt nog vol, maar als de uitbaters over vijftien jaar ook voor de laatste ouwelui van het dorp het diamanten huwelijksfeest en beide condoleancebijeenkomsten gedaan hebben, zal ook die nering verdwijnen. In deze tijd van het jaar lijkt het nog harder te gaan. De toeristen zijn weg, de kerken hebben al wintersluiting en hoewel de soms doorbrekende zon barmhartig warm aanvoelt, verraadt de hoogte van het mais dat het najaar vordert.

Aan deze uitdunning ontkomen de sportclubs niet. Dorpjes die vroeger meerdere verenigingen hadden, doen het nu met enkel nog een ijsbaan. IJsbanen in oktober zijn troosteloos. Lantarenpalen midden in het weiland met een megafoon eraan voor muziek die nog niet klinkt. De veldbloemen die er ’s zomers staan al weggemaaid door een vrijwilliger, in de hoop op strenge kou.

Maar: in Vledder wordt het veld van Blauw En Wit (oprichting 1933, eerste voorzitter: Kier Kiers) klaargemaakt voor de zaterdag. Drie thuiswedstrijden morgen: de F1, de E1 en de E2. Het houten scorebord zal vermoedelijk niet gebruikt worden, maar wat geeft het: de bal rolt!