Dit stukje moet natuurlijk gaan over Peter Sagan. De meest terechte wereldkampioen fietsen ooit. De meest gegunde zege in de sportwereld sinds de laatste Wimbledontitel van Roger Federer. Wat Sagan gisteren overkwam – dat de geslagenen hem lachend highfiveden toen ze over de finish kwamen – staat Feyenoord ook te wachten als ze ooit nog eens kampioen worden. Dan zal zelfs de verstoktste Ajacied een glimlach niet kunnen onderdrukken als hij het geluk op de Coolsingel ziet.

Maar toch gaat dit stukje niet alleen over Peter Sagan. In de schaduw van deze gerechtigheid speelde zich een wonder af: Andrea Deelstra kwalificeerde zich op de marathon voor de olympische spelen van Rio de Janeiro. Met 2.26.45 liep ze bijna 6 minuten af van haar persoonlijk record. Dat zijn happen die je normaal alleen ziet als mensen van drieënhalf uur naar drie uur en 24 minuten gaan.

Andrea Deelstra. Misschien dat u alles van haar weet – mij was ze volledig onbekend. (Zou het familie zijn van Atje Keulen-Deelstra?) Op haar site is een uitgebreid verslag van haar voortraject te lezen. Een site – gebouwd door Pieter Deelstra, vast haar broer – die eruitziet als een jarennegentigsite van een plaatselijke visvereniging. Wie er ook naar Rio mogen volgend jaar: de sympathiekste deelnemer is al bekend.

Advertenties