Na de nipte nederlaag tegen Slovenië verloor het Nederlands basketbalteam gisteren opnieuw nipt – ook wel eervol genoemd – van Kroatië. Beide landen zijn wereld(sub)top, en de nederlagen waren ingecalculeerd. Geen schande, maar ook geen punten.

In sporten waar veel gescoord wordt, zoals handbal, volleybal en basketbal, fluctueert het scoreverschil altijd. Omdat het spel op en neer gaat, kan een ploeg met meer power het gaspedaal intrappen of niet. Precies dat deden Slovenië en Kroatië. Als Nederland in de buurt kwam, of zelfs even voorstond, werd er wat harder gelopen, scherper verdedigd, secuurder gescoord. Het scoreverloop doet na afloop vermoeden dat Nederland aardig meespeelde – vandaar het woord eervol – maar is het niet feitelijk zo dat er met Nederland gespeeld werd?

En toch: in het versnellen en vertragen, afstoten en aantrekken – basketbal heeft veel weg van een tango – kan het eind van de vertraging van de topploeg precies samenvallen met het eind van de wedstrijd. Daarom is het altijd van belang mee te spelen. Nederland heeft nog één kans om als underdog het kat-en-muisspel te winnen. Maar ook als de grote kat Griekenland het vandaag weer wint, was het een succesvol EK. We waren erbij – dat was al prima – en dat kan niet elke Nederlandse sportploeg van een EK zeggen tegenwoordig.

Advertenties