Wat een bericht: de organisatie van het WK badminton draaide gisteren de fascistische versie van het Spaanse volkslied. Natuurlijk, om te huilen eigenlijk, maar het is zo fijn om te zien dat ook op topniveau de sport gewoon door goedwillende amateurs overeind gehouden wordt. Er is iemand geweest in een toernooipolo met een keycord-met-plastic-pasje om de nek die op de avond voor de finale gezocht heeft naar ‘spanish national anthem.mp3’. Download, control-s, en klaar.

Nu is het ook niet makkelijk, in het vrouwenbadminton. Van de 22 wereldkampioenschappen werden er 15 gewonnen door een Chinese. Chinese Anthem.mp3 staat op iedere badminton-usb-stick. Ik dacht, tot gisteren, dat het WK altijd door iemand uit het oosten gewonnen werd. Maar nee: Carolina Marin was de derde Europese die de badmintonwereldtitel won, en het was de vierde Europese zege – Marin won vorig jaar ook al.

Ziedaar: weer een hiaat in mijn sportkennis gevuld. Even snel controleren: ja, gelukkig, het tafeltennis bij de vrouwen is al wel zestig jaar in handen van Aziaten. De laatste Europese winnares was in 1955 Angelica Rozeanu, een Roemeense. Dat kampioenschap werd overigens gehouden in Utrecht, toen Franco’s volkslied nog gedraaid mocht worden. Helaas voor hem: toen waren er nog geen Spaanse tafeltennissters.

Advertenties