Ik leerde op school over de Eerste Wereldoorlog, en hoe die even onontkoombaar als knullig begon. Onze geschiedenisleraar deelde de klas op in 8 groepen, veranderde iedere groep in een land, en liet ons twee lesuren lang met elkaar onderhandelen om de Eerste Wereldoorlog te voorkomen. Bij ieder voorstel dat we deden, gaf hij een reden waarom het niet ging werken. De moraal was dat Europa zo op spanning stond, dat het wel fout moest aflopen. Als het niet in Sarajevo was, dan was de lont wel ergens anders in het kruitvat gestoken.

Er zijn van die momenten dat je je afvraagt hoe het wereldheden over honderd jaar in de wereldgeschiedenis verankerd ligt. Kijken we nu naar Gavrilo Princip, of is dat moment allang geweest, en zitten we al in de loopgraven vol talloze offers zonder doel? Blijkt de val van Griekenland straks de apotheose of het exposé? Het is precies die onwetendheid die ervoor zorgt dat de leiders van nu, net als wij destijds in de klas, ook maar wat proberen. Met dit verschil dat er nu geen leraar is die weet hoe het afloopt.

Het zijn interessante tijden. Gelukkig begint vandaag Wimbledon weer. Daar zijn heden, verleden en toekomst al jaren hetzelfde.

Advertenties