In Amsterdam zag ik afgelopen week een gevelsteen waar ‘Homerus’ op stond. Wat ik altijd zo leuk vind van Homerus is dat het maar één letter verschilt met homerun. Toen ik, terug in Utrecht, naar huis fietste, dacht ik na over andere schrijvers die met één letterwijziging een sportterm worden. Maar, mijn oog viel op een kickbike. Dat klinkt hip, maar het is gewoon een step voor volwassenen.

De berijder was rond de 55, gekleed in wielertenue en droeg een rugtas – naar ik aannam met zijn werkkleding erin. Ongeschoren benen overigens – geen echte wielrenner blijkbaar. Nu ben ik geen stepexpert, maar wat ik me herinner van die paar meter die ik gestept heb in mijn leven, is dat ik een voorkeursbeen had. De kickbiker wisselde echter steeds af tussen links en rechts. Ik telde het aantal kicks per been, en noteerde 22, 19, 20, 18… Hij telde blijkbaar niet, maar wisselde ongeveer elke 20 stappen.

Even later werden we ingehaald door een snorfiets vermomd als scooter, die ongeveer 25 kilometer per uur reed. Hij ging in het kielzog mee, en verhoogde zijn wisselfrequentie naar rond de 16. Omdat ik dit allemaal (fietsend) op de voet wilde volgen, was ik in een ommezien thuis. De homerunwoorden vergat ik daardoor, helaas.

Advertenties