Op deze dag, 15 jaar geleden, won Nederland met 1-0 de openingswedstrijd van het EK tegen Tsjechië. Ten tijde van dat EK zat ik niet thuis alle wedstrijden te volgen, maar fietste ik met mijn moeder naar Santiago de Compostela. Dat ging precies tussen mijn laatste examen (scheikunde, waarvan me vooral bijstaat dat we na afloop een Binas verband hebben op het schoolplein) en de uitreiking van het diploma.

Ik keek wel naar Nederland-Tsjechië, maar ik deed dat op een van de mistroostigste plekken waar ik ooit geweest ben: een buitenwijk van Dax. Een grijs hotel in een grijze stad. Juist die dag waren mijn moeder en ik vanuit Cadillac vertrokken, en zodoende hadden wij Les Landes doorkruist. Dat was een geestdodende ervaring; rechte wegen van tientallen kilometers, dwars door de dennenbossen. Het eind van de weg was dikwijls verder dan de horizon.

De wedstrijd die avond was al even saai; ik viel in slaap. Net op tijd waren we wakker om te zien hoe Frank de Boer de onterechte strafschop binnenschoot. Iets wat hij later dat toernooi niet kon herhalen tegen Italië. Vannacht kunnen we weer naar een oranje-interland kijken; de vrouwen spelen tegen China. Ik kan niet garanderen dat ik nu wel wakker blijf.

Advertenties