Mijn voetbalclub organiseert ieder jaar de zogenoemde bierbokaal – een eindejaarstoernooi voor lagere elftallen. Dit evenement vindt altijd plaats op één dag, en wordt georganiseerd door een grote groep vrijwilligers. Scheidsrechters, barpersoneel, organisatie – iedereen doet het voor niets, of nee, doet het voor een mooie dag en een mooie omzet voor de club.

Ik denk dat we zo een WK zouden moeten organiseren. Eén zaterdag eind juni waarop 32 landen neerstrijken bij een amateurvoetbalclub. Compleet met een kleedkamerindeling, een toernooischema op de deur van de kantine, een buitentap en dat het onduidelijk is of het nou om doelsaldo of onderling resultaat gaat in de poule. Ondertussen klinkt door de geluidsinstallatie: ‘Willen de volgende teams zich gereedmaken? Op veld 1: Duitsland tegen Engeland, op veld 2: Costa Rica tegen Senegal, op veld 3: Australië tegen Bosnië en op veld 4: Uruguay tegen de Verenigde Staten.’ En dan even later: ‘Heren scheidsrechters, het is tijd.’ Over de velden walmt een geur van hamburgers en AA, de niet-spelende teams liggen in het gras en aan het eind van de dag een prijsuitreiking en een gezamenlijke barbecue.

Daar zou het internationale voetbal baat bij hebben. Volgende week is onze bierbokaal weer – alle FIFA-officials zijn van harte welkom om te kijken hoe het ook kan.

Advertenties