Koppen van twee woorden zie je niet vaak op teletekst, maar gisteren was er een te noteren op de sportpagina’s: ‘Etappezege Pourseyedigolakhour’. De beste man, die Mirsamad van zijn voornaam heet, won de koninginnerit van de ronde van Taiwan. Het hele nieuwsbericht van de NOS erover leest als een speldbijdrage. Allemaal wielrenners waar je nog nooit van gehoord hebt, waaronder de Nederlanders Jasper Ockeloen en Bob Schoonbroodt. (Annie M.G. Schmidt zou deze namen als te raar hebben afgedaan.)

Pourseyedigolakhour (het is de bedoeling dat ik zijn naam op het eind van het stukje zonder te spieken kan schrijven) is een man die koersen rijdt als de ronde van Langkawi, de ronde van Borneo, de ronde van Japan en de ronde van Iran (uiteraard). Hij zat twee jaar een schorsing uit voor EPO-gebruik – als je daar in 2011 nog op gepakt werd, was je wel een heel zielige wielrenner.

De Engelse Wikipedia noemt hem overigens Samad Pourseyedi, en de Franse, Duitse en Spaanse encyclopedie geven Samad Poor Seiedi. Ja, zo kan ik het ook. Bovendien: dan had teletekst geen kop van twee woorden. En dat is voor de mannen in Hilversum ook weleens leuk. Daarom zeg ik: Hup, hup, hup, voor Mirsamad Pourseyedigolakhour!

Advertenties