De NOS zendt vandaag, 30 jaar na dato, integraal de Elfstedentocht van 1985 uit. Ik heb ruim twee uur gekeken. Er is veel veranderd, in 30 jaar. De verslaglegging, de outfits, de antennes op de huizen, en de premier: Ruud Lubbers  stond zijn jas dicht te knopen, net in beeld.

Drie dingen zijn hetzelfde. Ten eerste Mart Smeets. Smeets was toen nog geen anchorman, maar praatte al in de volzinnen en met het gewicht dat we van hem gewend zijn. Steeds als hij in beeld komt, doet hij alsof hij de leiding heeft over heel Friesland. Ten tweede: de journalisten. Wat een ratten. Ze springen bovenop Van Benthem, Ten Napel heeft gelijk de winnaar voor zijn microfoon en de fotografen schreeuwen om het hardst dat de winnaar zich even om moet draaien voor een plaatje met de koningin.

Maar wat vooral niet verandert, is het ijs. Je kunt hypergevoelige camera’s, moderne microfoons en wat al niet meer hebben: natuurijs blijft natuurijs. Ook toen stonden er takken in de wakken, lag er water bij de stempelposten, en was het ijs een kleurrijk residu van dooi- en vriesdagen. Daarom was het de uitzending vandaag toch een tijdloos beeld. Volgend jaar die van 1986, graag.

Advertenties