Een maximumsnelheid van 25 kilometer per uur op fietspaden, het plan kwam gisteren op als een paddenstoel op vochtige grond. Fietsers die harder willen, moeten de rijbaan maar pakken. Het deed me denken aan de jaren dat ik regelmatig van de Uithof naar station Utrecht Centraal fietste. Ik vertrok steevast te laat, omdat het in mijn hoofd maar een kwartier rijden was. Het gevolg was dat ik op mijn Batavus met een kilometer of dertig per uur door de binnenstad sjeesde, waarbij ik regelmatig stukken rij- en busbaan pakte. Daar is geen wet voor nodig, dat gebeurt automatisch.

Wat zou de proloog van de Tour de France geweldig worden deze zomer als ze de stad er niet voor zouden afzetten. Als Cancellara, Dumoulin, Contador en anderen zich door kletsende UVSV-meisjes en whatsappende corpsballen moesten wurmen, ondertussen de gvu-bussen ontwijkend, terwijl vrouwtjes met boodschappentassen uit Culemborg en Woerden het fietspad oversteken alsof het een stoep is. (En dan bij het station erachter komen dat je trein vijf minuten vertraging heeft.)

Dan zouden gewone Utrechters met ervaring ook kans maken op een gele trui. Alhoewel, ik voorlopig niet, want mijn fiets is gisteren gejat. Voor het eerst in mijn tien Utrechtse jaren. Gemiddeld genomen heb ik dus geen klagen, maar toch.

Advertenties