Het IOC ging gisteren unaniem akkoord met de hervormingsvoorstellen van voorzitter Thomas Bach. Nu mag je van iemand met zijn achternaam verwachten dat hij dingen in goede harmonie kan laten verlopen, maar de unanimiteit doet vermoeden dat de voorstellen of veel te laat zijn gedaan, of dat er sprake is van corruptie.

De Spelen worden goedkoper, duurzamer, diverser en met wisselende sportonderdelen. Japan mag bijvoorbeeld in 2020 het soft- en honkbal op de agenda zetten. Nederland kan, als het 2028-plan weer opgediept wordt, korfbal en kaatsen aan het programma toevoegen. De jaarlijkse PC op het Sjûkelân in Franeker kan dan gewoon als olympische wedstrijd dienen; het principe van één stad wordt ook losgelaten.

Zuid-Korea mag in 2018 zelfs de bobbaan van Japan gebruiken, zodat ze niet zelf een nieuwe hoeven te bouwen. In het kader van de duurzaamheid, aldus Thomas Bach. Écht duurzaam zou het zijn om eens in de vier jaar het WK aan te wijzen als olympische wedstrijd. Maar zo’n versnippering zou leiden tot het verlies van de olympische saamhorigheidsgeest. Alhoewel, het meedoen vóór het winnen is door commercie en professionalisering toch al gesneuveld. Misschien moeten die spelen maar een stille dood sterven. Over 2000 jaar kan een nieuwe Pierre de Coubertin ze dan weer wakker kussen.

Advertenties