Het was eigenlijk de saaiste Davis Cupfinale in jaren. Niet één partij van de vier was spannend. Maar toch was het de mooiste. Zwitserland won in een voetbalstadion een tennisbeker, en vooral: daarmee completeerde Roger Federer zijn prijzenkast.

Nu zal er zelden zo’n sterk Davis Cupteam bestaan hebben als Wawrinka-Federer, dus het heeft nog redelijk lang geduurd. Dat komt omdat Federer in de voorgaande jaren pas aanhaakte als Zwitserland uit de wereldgroep dreigde te degraderen. Die Davis Cup, dat komt wel een keer, leek hij jarenlang te denken, en het kwam nog uit ook. Dat neigt naar arrogantie, net als de opmerking gisteren na de wedstrijd dat hij al genoeg gewonnen had – ‘this one is for the boys.’

Het deed me denken aan Louis van Gaal, die in 2007 na het mislopen van de titel met AZ op de slotdag zei: ‘Voor mij maakt het niet uit, ik heb genoeg gewonnen. Ik vind het erg voor die jongens.’ Daarmee plaatste Louis zich boven de groep, net als Federer gisteren deed. Het was vast goed bedoeld, maar het sloeg de plank een beetje mis. In feite was het Wawrinka die ervoor zorgde dat Federer een keer de Davis Cup kon winnen.

Advertenties