Ik zag gisteren een speeltuintje met daarin liefst vijf wipkippen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het niet allemaal wipkippen waren; er was ook een wiplieveheersbeestje bij, en de wipkip was een wiphaan volgens mij. Verder heb ik niet zo opgelet, want als je een wipkip ziet denk je toch vooral: een wipkip, en vergeet je naar de vorm te kijken.

Waarom zijn er geen wipkipkampioenschappen? BMX’en is ook olympisch tenslotte, en op een wipkip kun je net zulke halsbrekende toeren uithalen. Op een van de wipkikkers (of wipkoeien, nogmaals, ik weet het niet meer precies) zaten drie kinderen, die een soort evenwichtsspel deden. Prachtig onderdeel! Net als zo vaak mogelijk heen en weer in een minuut waarbij je de grond voor en achter je raakt (een soort cricketruns, maar dan anders): perfecte sport ook.

Ik stel me voor dat er kampioenschappen komen voor wipkippen met stijve en soepele veren, hoge wipkippen, lage wipkippen, met en zonder rubber tegels eronder – categorieën te over! In China staat op iedere straathoek een tafeltennistafel. Dientengevolge zijn zij daar het beste in. Wij hebben overal wipkippen staan. Steun mijn strijd, en maak het wipkippen (Engelse naam: topplechickening) olympisch! Het zal ons geen windeieren leggen.

Advertenties