Een ploeg die op zondag zo goed kan voetballen tegen Ajax, en op woensdag zo door de mand valt bij Go Ahead Eagles, is een zwalkend schip. En schepen zwalken doorgaans maar om één reden: de kapitein deugt niet.

Fred Rutten en Feyenoord. Alleen zijn initialen leken ergens op. Natuurlijk heeft hij lang moeten wachten op zijn uiteindelijke elftal. Natuurlijk heeft Martin van Geel niet het beste werk van de laatste jaren geleverd. Maar als een spelersgroep zich wel kan motiveren voor een klassieker in eigen huis, maar niet op een wedstrijd in het enige toernooi dat redelijkerwijs te winnen valt, de KNVB-beker, dan heb je als leider van de groep afgedaan.

Fred Rutten is niet iemand die de mouwen opstroopt, hij slaat voorzichtig de manchetten om. Als Fred Rutten ergens een vlekje ziet, tuft hij er niet op om het vervolgens met zijn mouw schoon te maken, maar hij loopt naar het gootsteenkastje om glassex en een doekje te halen. Fred Rutten is zo’n man die met een plastic zakje achter zijn hond aan loopt, in plaats van het beest pas te laten schijten als hij in de bosjes zit. Feyenoord had een roofdier nodig, maar ze haalden een Fred.

Advertenties