Marco van Basten, de man die als voetballer vroegtijdig moest stoppen, lijkt nu ook als coach ver voor de gemiddelde houdbaarheidsdatum op. In een mensonterende carrousel van onduidelijke informatie over hartkloppingen, overleden vaders en psychische problemen, door alle ‘deskundigen’ breeduit besproken op televisie, wordt hij door de mangel van de publiciteit gehaald.

Volgend jaar wordt hij 50. Ik kan hem maar één advies geven: hou ermee op. Lever je leaseauto in, doe geen tv-analyses meer, wis alle nummers uit je telefoon, neem niet op als Jack van Gelder belt, haal alles wat rond is uit je huis weg, geef alles wat op sportkleding lijkt mee aan het Leger des Heils, haal de foto van 1988 van het haakje en gooi je kicksen in de kliko. Ga huiswerkklasjes begeleiden. Word overblijfmoeder. Verdwijn van het toneel.

Over 16 jaar word je 65, Marco. Hard Gras zal een special aan je wijden, er zal een wedstrijd voor je georganiseerd worden in de Arena, met Cruijff bibberend van de ouderdom op het ereterras. Alle mannen die je ooit een assist hebben gegeven, zullen er zijn. Om de laatste kaartjes zal gevochten worden. Maar kom niet, Marco. Blijf weg. Word weer de legende die je was.

Advertenties