Verdwaald

Er was een tijd dat wielerwedstrijden in Amerika alleen maar gereden werden door verdwaalde Colombianen en B-renners uit de States. Alleen Greg Lemond stapte weleens op, omdat het tenslotte zijn thuisland was, en later was ook Landis wel genegen om in eigen land rond te rijden. Bevoorradingen bestonden uit snickers en milkshakes die je bij de benzinepompen kon afhalen, en publiek langs de kant was er niet.

Sinds de omgegooide classificaties zijn er echter koersen in Amerika waaraan de ploegen moeten meedoen, zoals de ronde van California, die afgelopen week werd gereden. Robert Gesink won, waarmee na Niki Terpstra in Dwars door Vlaanderen de tweede serieuze Nederlandse overwinning van dit jaar viel te noteren.

Zo tankte Gesink na zijn beenbreuk van eind vorig jaar nu geen snickers en shakes maar zelfvertrouwen in Amerika. Sinds de ronde van Oman in februari 2011 had hij geen platte prijs meer gepakt. Nu kan hij zich gaan opmaken voor de tour, de olympische spelen en het WK in eigen land. De verwachtingen zullen door deze zege hooggespannen zijn – geen uitgangspositie waar hij goed raad mee heeft geweten de afgelopen jaren. In dat opzicht had hij beter een verdwaalde Colombiaan kunnen laten winnen.

Legendes

In plaats van in mijn stoel voor de Champions Leaguefinale zat ik gisterenavond in de schouwburg bij Herman van Veen. Een paar ouwe hits, nieuwe en wat belegen grappen, veel muziek, teksten van Wilmink die de tijd moeiteloos doorstaan en een lading liefdesliedjes. Van Veen is een legende, topfit nog, die met zijn nog steeds zeer welluidende stem het recht heeft verdiend zo zijn avonden te vullen. Oude wijn in nieuwe zakken wellicht, die door zijn trouwe apostelschare niettemin gulzig werd opgedronken – het was onmiskenbaar goede wijn.

Thuisgekomen zag ik het restant van de verlenging en de strafschoppen in München. Ik zat me af te vragen welke Nederlandse sporter op hoge leeftijd nog een stadion vol zou krijgen om de kunstjes van vroeger te vertonen. Van Basten of Bergkamp, misschien. Arjen Robben hoeft in elk geval niet op gejuich te rekenen als hij over 40 jaar nog een keer komt laten zien hoe hij in de WK-finale, de kampioenswedstrijd van Bayern en de Champions Leaguefinale de beslissende bal tegen de keeper aanschoot.

Didier Drogba daarentegen die, op z’n 72^e, op een vol Stamford Bridge nog een keer een strafschop in de linkerhoek schiet, om daarna vier ererondes te lopen: daar zou ik zo bij willen zijn.

Marichelle

Waar Nouchka Fontijn vorige week haar olympische boksmissie zag mislukken op het WK in Qinhuangdao, stootte Marichelle de Jong door tot de halve finale, waarin ze uiteindelijk verloor van Marija Badoelina. Verliezen in de halve finale bij boksen betekent een bronzen medaille, want een wedstrijd om de derde plaats bestaat niet. Die zou immers niet zelden plaatsvinden tussen twee mensen met dichte ogen of ontwrichte kaken.

Waarom gaat deze De Jong dan niet naar Londen? Dat heeft alles te maken met het zeer summiere bokstoernooi dat de vrouwen afwerken; in Londen zijn maar drie categorieën. Fontijn is altijd een -75-bokser geweest, terwijl De Jong altijd in -69 gestreden heeft. Vlak voor dit seizoen besloot ze over te stappen op de -75-klasse. Je eet een paar hamburgers extra en je mag meedoen, maar je bokst toch tegen grotere, sterkere vrouwen.

Die wedstrijden verloor ze meer dan eens, letterlijk te licht bevonden, en enkele maanden geleden besloot ze om weer knäckebröd te gaan eten, waardoor ze nog aan het WK kon meedoen tussen de haar vertrouwde superweltergewichten. Haar bronzen medaille is het sluitstuk van een lange, succesvolle carrière, waarin de EK-titel in eigen land, vorig jaar, het hoogtepunt was.

Tafeltje

‘Terwijl iedere rechtsgeaarde [sic!] Hoensbroekenaar op de jaarlijkse braderie feest viert, start EHC/Heuts de nacompetitie voor promotie naar de Topklasse met een uitwedstrijd bij het jeugdige Nuenen.’ Zo begint vandaag het verslag van de nacompetitiewedstrijd van gisterenavond op de site van EHC (Emma-Hoensbroek Combinatie).

Net als de verslaggever was ik gisteren op het complex RKSV Nuenen (toegang: 5 euro), en zag een gezapig potje, waarin geen van beide teams de indruk wekte echt geïnteresseerd te zijn in promotie. Nuenen won, wat een lauw gejuich opleverde op de tribune en het veld.

De KNVB nam de wedstrijd wel serieus, want er was zelfs een vierde official. Hij stond achter een speciaal daarvoor neergezet tafeltje bij de middellijn, waarop twee reservevlaggen lagen en zo’n digitaal bord om de wissels en de blessuretijd aan te geven. Het was een lachwekkend gezicht, vooral omdat de jongen zijn werk volkomen serieus nam, en het bord in drie richtingen liet zien – ook die waar geen publiek stond. Zijn andere taak bestond eruit een reservebal het veld in te gooien als de wedstrijdbal naar veld vier was geschoten. Na afloop liep hij met bord en ballen onder de arm in formatie met de rest het veld af. Het tafeltje bleef leeg achter.

Verzaken

Guus Joppen, Jeffrey Altheer, Jordens Peters en Kees van Buuren. Net als ik heeft u nog nooit van deze mensen gehoord. Totdat ik verklap wie het zijn, kunnen ze de mannelijke turnploeg van gymnastiekvereniging DOG (De Ongelijke Legger) uit Warnsveld vormen, of de vier renners die gisteren op kop reden in Olympia’s tour.

Maar nee, het zijn natuurlijk gewoon weer voetballers. Joppen en Altheer (ook te boeken als advocatenduo) spelen voor Helmond Sport, en Peters en Van Buuren (idem) voor FC Den Bosch. Geen spelers waar je per se paniniplaatjes van wilt, maar allevier hebben ze hetzelfde verhaal: ze spelen vandaag, ondanks het feit dat ze niet geschorst zijn, op eigen verzoek niet mee met hun voetbalclubs in de strijd om promotie naar de Eredivisie.

Dat komt omdat ze vanaf volgend seizoen onder contract staan bij de ploegen waartegen ze spelen: VVV en Willem II. Hun voetbalcarrière heeft baat bij een nederlaag – Heerenveen had laatst tegen Feyenoord elf van die spelers. Joppen, Altheer, Peters en Van Buuren (misschien zouden ze moeten fuseren om grotere zaken binnen te halen?) zitten vanmiddag op de tribune te hopen dat ze verliezen. Een eigenschap waarmee ze in de voetballerij (en de advocatuur) niet ver zullen komen.

Klap

Regelmatig zie je voetballers die een rode kaart krijgen, of tegen hun zin gewisseld worden, de tocht naar de kleedkamer maken, waarbij dan een deur, prullenbak, muur of ander voorwerp het moet ontgelden. Keeper Romero (voorheen AZ, nu Sampdoria) brak ooit zijn hand toen hij iets dergelijks deed.

Ik vraag me af wat boks(st)ers doen die teleurgesteld zijn na het verliezen van een wedstrijd, en vooral in wat voor omgevingen hun wedstrijden worden afgewerkt. Want zo’n formica kleedkamerdeur en zo’n gipsen wandje kunnen een slappe voetbalveeg wel verdragen, maar een bokser stoot met scherp. Het verklaart misschien waarom die illegale bokswedstrijden altijd in oude fabriekshallen worden gehouden, waar een blind paard geen schade meer kan aanrichten.

De gedachte kwam bij me op, omdat ik las dat Nouchka Fontijn – overigens een prachtige naam als je een sport beoefent waar het bloed uit je wenkbrauw kan spuiten – zich niet geplaatst heeft voor de spelen. Vorig jaar EK-zilver, dit jaar niet bij de laatste acht op het WK. ‘Een flinke klap’, noemde haar oud-begeleider Arnold Vanderlyde het. Ik troost me met de gedachte dat het haar vak is om die op te vangen – al bleek ze daar dus niet zo goed in als gehoopt.

Advies

Toen Ruud van Nistelrooy in aanloop naar het EK van 2000 zijn knieband afscheurde, schreef Jan Mulder op de voorpagina van de Volkskrant een soort open brief aan Ruud. Mulder gaf hem een vaderlijk advies. De strekking was: geloof ze niet, al die mensen die zeggen je snel op te kunnen lappen; kies de weg van de geleidelijkheid, want anders help je jezelf de vernieling in. Ruud revalideerde in Amerika, kwam negen maanden later terug, en speelde nog 8 jaar op topniveau, wat Mulder na zijn blessure niet gegeven was.

Zijn tweede kruisbandblessure in 2008 kwam hij niet meer zo te boven als de eerste. Hij kwakkelde nog wat door de Bundesliga en de Primera Division, maar hij was een Lucky Luke die inmiddels door zijn eigen schaduw werd afgetroefd. Gisteren zei hij wat iedereen voelde aankomen: het was op.

In de schaduw van Van Nistelrooy maakte Michaëlla Krajicek gisteren bekend dat zij buitenspel staat door een knieblessure. Pijnstillers hielpen niet, en ze zou de hele tenniszomer missen. Twee uur later krabbelde ze al terug, en schreef ze dat er toch een minieme kans bestond dat het mee zou vallen. Geen idee wie haar in die twee uur gebeld heeft, maar Jan Mulder was het niet.

Heen en Weer

Net als veel taalvirtuozen (Ivo de Wijs, Kees Torn, Jules de Corte) heeft Drs. P weinig op met sport. De drs. heeft echter wel het legendarische Heen en weer geschreven, over de veerboot die zich eindeloos tussen twee oevers beweegt, dat door een jolige redactiemedewerker nog weleens achter een filmpje van Luik-Bastenaken-Luik werd gemonteerd, of achter beelden van de selectie van voetbalclub Volendam.

In Volendam hebben ze namelijk een boot die Heen en weer heet, waarop de voltallige selectie plaatsneemt bij promoties. Vreemd genoeg zie je nooit beelden van de selectie op de boot bij degradatie – ze zouden de boot beter Heen kunnen noemen. Ik neem aan dat ze terug moeten zwemmen. Feit is dat de boot al jaren ongebruikt is, want Volendam heeft het lek nog niet boven.

De echte heen en weer van het Nederlandse voetbal is De Graafschap. Na het gelijke spel tegen FC Den Bosch daalden ze weer af naar de Jupiler League. Strikt genomen heeft het oerend harde boerenpubliek dat daar zit misschien ook meer te zoeken in een competitie die een biermerk als hoofdsponsor heeft. Goed om hun verdriet te ver-, en nieuwe moed in te drinken. Gisteren keerden ze weer, maar over een tijd gaan ze weer heen.

Beslissingen (2)

Aangezien Nederland een van de zeer weinige landen is waar de amateurcompetities op zowel zaterdag als zondag worden afgewerkt, bestaat het finaleweekend uit twee dagen. In de zondagtopklasse is Achilles ’29 (Groesbeek) al een tijdje kampioen.

Maar niet in de andere afdelingen. In Noord 3B kan Olyphia (Noordwolde) kampioen worden bij de Asser Boys, maar bij verlies of gelijkspel is Beilen, dat dan wel moet winnen bij VENO (Vollenhove, Via Eenheid Naar Ontplooiing), kaper op de kust. In Oost 1E kunnen Jonge Kracht (Huissen), PH (Almelo) en Tubantia (Hengelo) alledrie nog rechtstreeks degraderen. In West 1 4F lijken Vriendenschaar (Culemborg) en BFC (Bussum) een interessant gevecht te hebben om de derde periodetitel, maar Vriendenschaar laat het waarschijnlijk lopen, omdat het dan de tweede periode overneemt van kampioen Baarn, en met de tweede periode speel je twee keer thuis in de nacompetitie. In Zuid 2 (waar alleen maar zondagcompetities zijn, bij al die katholieke Limburgers) 2H kan Venlosche Boys kampioen worden bij SVC 2000 (Roermond), maar dan moet Wittenhorst (Horst) thuis niet winnen van SSS ’18 (Overloon). In West 2 3C staan ODB, BMT, GSC/ESDO (alle drie Den Haag) en Hoekpolder (Rijswijk) allemaal op 26 punten – één moet rechtstreeks degraderen.

Je komt ogen tekort!

Beslissingen

Vandaag vallen alle beslissingen in de zaterdagvoetbalcompetities. In het oog springt, voor de buitenwacht, de strijd om het kampioenschap in de topklasse. IJsselmeervogels – zelf kansloos voor de titel – ontvangt Rijnsburgse Boys, die op één punt staan van de koploper. Laat dat nu toevallig Spakenburg zijn, de eeuwige rivaal en buurman van de vogels. Die zullen de Boys wel laten lopen dus, in de hoop dat Katwijk (nummer 3) Spakenburg thuis verslaat.

Minstens zo interessant is het om alle lagere competities langs te struinen. In District Oost 1D ontvangt Barneveld DTS (Ede). DTS staat bovenaan, Barneveld volgt op 3 punten. Doelsaldo’s tellen niet in het amateurvoetbal, dus bij een overwinning van Barneveld spelen de twee ploegen een beslissingswedstrijd. En wat te denken van Noord 5B? koploper Ouwe Syl (Oude Bildtzijl, 53 punten) speelt thuis tegen het uitgevoetbalde Flamingo (Leeuwarden), terwijl op een ander veld V en V ’68 (Garijp, ook 53 punten) op bezoek gaat bij nummer drie Suameer (Sumar, 52 punten). In West 1 2B spelen Loosdrecht en Odysseus (Utrecht) tegen elkaar om degradatie te ontlopen. In Zuid 1 2F speelt Schelluinen tegen degradatie bij WDC (Waardenburg) dat kampioen kan worden. In West 2 2D hebben Rhoon, PPSC (Schiedam) en ’s Gravendeel…

Je komt ogen tekort.